Een beetje rekenen...

Vlaamse Verhalen kent nu 20 korte verhalen. Dit sinds 16 november 2010 , onze stichtingsdag. Dat betekent dus 5 verhalen per week. Er zijn nog 2 verhalen onderweg; dat zal voor volgende week zijn. Niet slecht voor een beginnende site, rekening gehouden met het feit dat er nog een miljard websites bestaan die elk bestaansrecht opeisen. Het internet heeft veel nieuwe kansen gecreëerd maar hoe spring je eruit? Dat weet ik niet, ik denk gewoon nog meer inzendingen tot Vlaamse Verhalen dé site bij uitstek wordt voor het Vlaamse verhaal, zijn auteurs en zijn lezers.

Hopen we dus dat het volgende jaar het jaar van de grote doorbraak wordt. We beseffen wel dat het gratis aanbod voor de auteur niet zo aantrekkelijk is, maar daar staat tegenover dat je toch gepubliceerd wordt, en over een paar jaar  bij onze pioniers mag gerekend worden. En wie weet vang je ook de aandacht van uitgevers.  En er bestaat ook een sectie voor flash-verhalen. Daar hoef je als goede schrijver niet meer dan een halfuurtje aan besteden.

Met deze mijmering wil ik de kersttijd inluiden. Voor de een wat meer sneeuw, voor de ander een kleinere verwarmingsfactuur, voor elck wat wils. Met de beste wensen  voor prettige feestdagen vanwege het bestuur (!) van Vlaamse Verhalen!

Lees en download Vlaamse verhalen hier.

Kort verhaal of boek?

Het korte verhaal wordt in het Nederlandstalig gebied niet au serieus genomen. Noch door de auteur, noch door de uitgever. Voor de eerste gaat het om vingeroefeningen in afwachting van de grote doorbraak of de volgende roman. Voor de tweede spelen praktische bezwaren een rol. Verhalenbundels zijn als gedichtenbundels, geringe verkoop en dus geringe inkomsten. Nu kunnen we ons afvragen wat een kort verhaal is. Ik had onlangs een boek in mijn handen van een gerenommeerde Vlaamse schrijver. Gewoontegetrouw telde ik het aantal woorden. Het waren er ongeveer 30.000. Het tellen gebeurde met de natte vinger (aantal woorden per lijn, aantal lijnen per bladzijde, aantal bedrukte bladzijden en alles vermenigvuldigd met elkaar). Het konden er dus ook minder zijn. Maken 30.000 of minder woorden een boek? Het zag er vrij behoorlijk uit, voldoende om er 17,95 euro aan te spenderen, maar de grote drukletters verrieden dat de auteur er niet veel werk van gemaakt had. Wat mij betreft was dit een verdoken kort verhaal, gezet in een lettertype dat lezers met een visuele handicap zullen toejuichen. Het korte verhaal kan dus uitgesmeerd worden als een volwaardig boek. Ik vind dat de uitgever zijn kopers belazerd heeft, dat het om een marketingtruc gaat. Het korte verhaal in een jasje met maatje 50 gestoken. Dan nog liever een echt kort verhaal, van 5.000 woorden of wat dat betreft. Heel wat van die verhalen zijn verfilmd (in Hollywood weliswaar) en er wordt dus rekening mee gehouden, zowel door de lezer, de uitgever en de filmindustrie. Schrijvers van korte verhalen hoeven niet onder te doen voor die van de dikke pillen. Hun werk is in onze jachtige tijd zelfs meer dan nodig. Als je je tijd moet verdelen tussen tv, internet, sms, Facebook en computergames, komt het er niet meer van om Oorlog en Vrede van L. Tolstoj te lezen. Maar voor een kort verhaal is er altijd een tijdvenstertje te vinden; je kunt het tussendoor lezen, op de tram/bus/trein, tijdens de studie- en werkpauze, tussen twee reclameblokken in, tijdens het lange weekend, keuzes genoeg. Je kunt je trouwens ook afvragen waarom je een dik boek zou lezen dat gemakkelijk als verhaal ingekort kan worden. Spaar je tijd en geld uit.

Lees en download Vlaamse verhalen hier.